ΩΔΗ ΣΤΗΝ ΠΕ(α)ΡΙΣΤΕΡΑ

Την ελπίδα μας είχε πει πως θα φέρει

 και μαζί, της ειρήνης το λευκό το περιστέρι.

 Μα συμφορές μας έφερε κι αυτή και μάλιστα μεγάλες

 και τώρα τους στήνουνε όπου πάνε τις κρεμάλες.

 

Τι κι αν στο Ζάππειο που μίλησε, έβαλε γραβάτα;

Τι κι αν έξαλλα πανηγύρισε, αγκαλιά με τον Καμμένο;

 Τα λόγια του δεν έπεισαν, αφού δεν ήτανε σταράτα

 και οι δημοσκοπήσεις συνεχώς τον δείχνουνε χαμένο.

 

Κι όταν πεθάνει η ελπίδα μας, που πεθαίνει τελευταία,

 κι όταν δεν θα περιμένουμε τίποτα κι από κανένα

τότε όλο και κάποιος θα φανεί -μπορεί και τυχαία-

να μας πάρει απ’ το μηδέν και –ίσως-  να μας πάει στο ένα.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *